De U-bocht van de Federal Reserve

De aanhoudende onzekerheid hieromtrent weegt al enkele maanden op het economische sentiment en dit wereldwijd. Op 30 januari besliste het tienkoppige bestuur van de Federale Reserve om het officiële rentetarief (2,25-2,5%) ongewijzigd te laten. Dit lag volledig in lijn met de marktverwachtingen. Waar de heren gouverneurs wel mee verrasten was met de melding dat men voor de rest van 2019 niet meer zal vasthouden aan het plan om trimestrieel de rente te verhogen met 25 basispunten. In plaats daarvan kiest men voor een geduldige, meer voorzichtige aanpak. De volgende renteaanpassing kan zowel een verhoging als een verlaging zijn. Een zestal weken voordien had diezelfde Fed echter nog aangegeven het monetaire beleid verder te verstrakken.
Dat de Amerikaanse monetaire autoriteiten op deze relatief korte tijdspanne hun mening zo drastisch wijzigen is ongezien. En zo werd de monetaire beleidsvergadering van eind vorige maand alsnog wereldnieuws.

Met een quasi volledige tewerkstelling en economische groeivooruitzichten van 2,5% voor 2019 en 1,8% voor 2020 lijkt er in de Verenigde Staten op economisch vlak geen vuiltje aan de lucht. Wat verklaart dan dit onverwachte bochtenparcours van de Fed?

Een cocktail van zowel politieke als economische factoren kunnen de beleidswijziging verklaren. Vooreerst vertonen Europa en enkele emerging marketlanden groeikrampen. Italië bevindt zich al in een technische recessie. De Europese groeimotor Duitsland sputtert steeds luider en ook Frankrijk ziet onder andere als gevolg van de gelehesjesbeweging zijn groei afkalven.

Aan de andere kant van de wereld kampt China met de traagste groei van de afgelopen tien jaar. De vrees voor een escalerende handelsoorlog met de VS is hier niet vreemd aan. Ook Australië verraste de markt met de melding om het monetaire beleid niet verder te verstrakken na tegenvallende economische cijfers.

Het is duidelijk dat de risico’s op een wereldwijde groeivertraging toegenomen zijn.
Naast economische is er ook een significante toename van de politieke onzekerheid. En helaas staat Europa ook op dit vlak in de schijnwerpers. Brexit, politieke spanningen in Spanje en Italië en last but not least het opkomend populisme in een voor Europa cruciaal verkiezingsjaar zijn de meest in het oog springende risico’s. De vrees bestaat immers dat de vorming van een nieuwe Europese Commissie zal bemoeilijkt worden indien het populisme de politieke wind in de zeilen houdt.

En uiteraard speelt ook de vrees voor een opflakkerende handelsoorlog tussen de Verenigde Staten en China een voorname rol. Alhoewel de hoop op een handelsakkoord tussen beide grootmachten in de markt groot is, blijft de uitkomst van het aan de gang zijnde overleg uiterst onvoorspelbaar.

De aanhoudende onzekerheid hieromtrent weegt al enkele maanden op het economische sentiment en dit wereldwijd. De toegenomen politieke en economische onzekerheid heeft finaal ook de Verenigde Staten bereikt. Groei- en inflatiecijfers worden neerwaarts herzien net als de winstgroei verwachtingen van de bedrijven.

De minder strakke monetaire houding van de Federale Reserve miste haar effect op de aandelen- en obligatiemarkten niet. Zo daalde bijvoorbeeld de rente op de Duitse overheidsobligaties naar het laagste peil in bijna drie jaar (zie grafiek). De tienjaarsrente op Duitsland bedraagt momenteel nauwelijks tien basispunten. Het is niet uitgesloten dat deze de komende weken verder daalt tot nul procent.
 

In de Verenigde Staten wordt de rentecurve alsmaar vlakker. Vaak is dit een indicator voor een verwachte afkoeling van de groei. Ook op de markt van de bedrijfsobligaties had het rentebesluit van de Fed een gunstig effect. De kredietspreads van zowel de kredietwaardige als junk obligaties corrigeerden en veegden daarmee de slechte prestaties van eind 2018 uit.
De opkomende landen profiteerden eveneens van een soepeler Amerikaans monetair beleid. Minder renteverhogingen in de VS zorgen voor een zekere ontspanning in deze markten waar een flink deel van de buitenlandse schuld in US Dollar is uitgedrukt.
Wat de rest van 2019 ons nog brengt is moeilijk te voorspellen. Wat wel met zekerheid kan gezegd worden is dat de volatiliteit op de aandelen- en obligatiemarkten nog geruime tijd zal aanhouden. Dit is ook de Federale Reserve niet ontgaan. De snelle opvering van aandelen- en obligatiekoersen vorige maand is in een klimaat van algemene groeivertraging opmerkelijk en dient vermoedelijk mede te worden toegeschreven aan de beleidswijziging van de FED. Dank u wel Jerome Powell!

Is deze pagina nuttig voor u? Ja Neen

Disclaimer
Dit nieuwsbericht mag niet worden beschouwd als een beleggingsaanbeveling of advies.

KBC gebruikt cookies om je surfervaring aangenamer te maken. Zo kunnen we ook beter inspelen op je behoeften en voorkeuren. Door verder te surfen ga je akkoord met het gebruik van deze cookies. Meer info? Of wil je geen cookies?Klik hier.