Is de oliesector rijp voor een inhaalbeweging?

Begin dit jaar zette de Brent olie zijn opmars rustig verder tot er plots een kink in de kabel kwam. Een correctie volgde richting $ 62 voor een vat maar eind maart werd de $ 70 drempel alweer overschreden.

Is de oliesector rijp voor een inhaalbeweging?

Begin dit jaar zette de Brent olie zijn opmars rustig verder tot er plots een kink in de kabel kwam. Een correctie volgde richting $ 62 voor een vat maar eind maart werd de $ 70 drempel alweer overschreden. De correctie in februari kwam er vooral door de forse toename van het aantal actieve boorplatformen in de VS. Sinds het dieptepunt in mei 2015 is het aantal werkzame olie-installaties in schalie al met 150% toegenomen maar bedraagt dit toch nog maar de helft van de top in 2014. 

Opvallend is dat de aandelenkoersen van de oliebedrijven het recente herstel (nog) niet volledig hebben gevolgd. Waarom herstelt de olieprijs, wat is de reden van het achterblijven van de oliewaarden en mogen we een inhaalbeweging verwachten?

Overaanbod krimpt

De prijs van een vat Brentolie is over een periode van één jaar fors duurder geworden. Sinds het dieptepunt vorige zomer rond een prijs van $ 45 noteerden we een stijging van 60%. De voornaamste oorzaak is een terugval van het overaanbod waar de markt tot voor kort werd mee geconfronteerd. De olievraag blijft sterk toenemen met dank aan een wereldwijde economische groei. Bovendien houden OPEC en Rusland hun oliekraan wat meer dicht waardoor het aanbod minder snel toeneemt. Op de beursvloer hebben de oliewaarden echter de stijging voor een groot stuk gemist.

Voornaamste reden van ‘het achterblijven’?

Eind vorig jaar was er nog veel scepticisme over de houdbaarheid van de olieprijsrally. Dit was gebaseerd op de verwachting dat Rusland samen met de OPEC weer meer olie op de markt ging gooien. De investeerders lieten daarom oliewaarden links liggen. Het was in het verleden ooit anders maar bij deze akkoorden (begin 2017 afgesloten) werden de productiebeperkingen goed nageleefd en onder een grote eensgezindheid zelfs tweemaal verlengd. De huidige productiebeperkingen lopen tot eind 2018.

Beleggers vrezen tot vandaag dat de stijgende inkomsten van oliebedrijven zich onvoldoende zullen vertalen in stijgende winsten en dat ze net als in het verleden weer in de verleiding zullen komen om de investeringsbudgetten flink op te trekken. Dit is echter nog niet gebeurd en we verwachten dit ook niet. Oliebedrijven blijven vooralsnog gedisciplineerd de focus leggen op schuldafbouw (al vergevorderd) en het creëren van aandeelhouderswaarde via oa. afschaffen verwaterd keuzedividend, optrekken dividenden en aandeleninkoopprogramma’s. Ondanks de stijgende inkomsten blijft de vinger deze keer wel degelijk op de knip! Ze hebben hun lesje bij de vorige crisis wel degelijk geleerd.

Sinds begin april zien we stilaan een inhaalbeweging. De belangrijkste oliewaarden gaan eindelijk mee hoger met de olieprijs maar het gat is nog steeds groot. Sterke kwartaalcijfers vanaf eind april zouden wel eens de trigger kunnen zijn om in de inhaalbeweging een versnelling hoger te schakelen.

Olieprijsvisie

De olieprijs wordt de laatste weken sterk ondersteund door geopolitieke spanningen: VS versus Rusland in Syrië, raketaanvallen van rebellen in Yemen op Saoedi-Arabië, nucleaire deal met Iran, onrust Venezuela,… Door een sterk stijgende olievraag en goed nageleefde productiebeperkingen zijn de olievoorraden wereldwijd sterk gedaald en is het overaanbod weggewerkt. De geopolitieke risicopremie kan de komende maanden de olieprijs boven $ 70 houden. Richting het jaareinde en begin 2019 rekenen we echter wel terug op lagere olieprijzen rond $ 60 en dit door de sterk groeiende schalieolieproductie in de VS en toenemende speculatie rond het einde van de productiebeperkingen. Geopolitieke verstoringen aan de aanbodzijde kunnen dit scenario doorkruisen en de olieprijs langer op een hoger peil ondersteunen.

Een lagere olieprijs hoeft geen ramp te zijn voor de grote geïntegreerde oliebedrijven. De doorgevoerde kostenbesparingen maken hen zelfs tegen lagere olieprijzen rendabel. Stevige kasstromen zijn het resultaat van een slimmer beleid waarbij de aandeelhouders langs de kassa passeren. De sector is goedkoop gewaardeerd en een verwachte winsttoename en hoge dividenden vormen een goede buffer tegen een mogelijk lagere olieprijs naar het jaareinde toe.

 

Disclaimer
​Dit blogbericht mag niet worden beschouwd als een beleggingsaanbeveling of advies.  

Gerelateerde artikels