De Trump-administratie richt de pijlen anno 2026 op het buitenland. Na de ingreep in Venezuela en de rel rond Groenland volgde de tot nog toe meest ingrijpende gebeurtenis voor de financiële markten: de Irancrisis. De aanhoudend hoge energieprijzen als gevolg daarvan sijpelen door tot in alle lagen van het economisch weefsel. De inflatieschok van 20-22 is amper verteerd als een nieuwe alweer dreigt. Het duwt de ECB uit haar comfortabele positie. De Amerikaanse als Britse versoepelingscyclus staat minstens op pauze. De eerste energiesteunmaatregelen rolden intussen van de band, ook al is daar budgettair geen ruimte voor. De markt kijkt streng toe. Het conflict in het Midden-Oosten zet vooral munten van energie-afhankelijke regio’s onder druk. De euro en het pond zijn wat dat betreft elkaars gelijke. De dollar bezit in theorie alle troeven in deze geopolitiek onzekere tijden. Toch bleven de winsten van de greenback voorlopig beperkt. Is het een teken aan de wand?