Wat is het nut van een toegevoegd intern gemeenschappelijk vermogen?

Wanneer u gehuwd bent onder een stelsel van scheiding van goederen, beschikt u in principe uitsluitend over een eigen of eventueel onverdeeld vermogen. Een gemeenschappelijk vermogen is in dat geval niet aanwezig. Indien u meer solidariteit wenst te creëren en bepaalde delen van uw vermogen wilt delen met of toewijzen aan uw huwelijkspartner, kan een toegevoegd intern gemeenschappelijk vermogen (TIGV) met een keuzebeding een passende oplossing zijn. Alternatieven om de gezinswoning toe te bedelen aan uw partner zijn een keuzelegaat of een aanwasbeding.

Als u huwt, kunt u kiezen voor het stelsel van de scheiding van goederen. Uw vermogens en inkomsten zijn dan gescheiden. Iedere echtgenoot heeft dus zijn eigen vermogen. Goederen die u samen aankoopt, worden in onverdeeldheid gehouden.

U zou aan dit stelsel een intern gemeenschappelijk vermogen (TIGV) kunnen toevoegen. Dit biedt echtgenoten de mogelijkheid om bepaalde goederen, zoals de gezinswoning, toch gemeenschappelijk te maken. De rest blijft gescheiden, maar het TIGV versoepelt de strikte scheiding.

Bij overlijden van de inbrengende partner valt maar de helft van de ingebrachte goederen (in ons voorbeeld de gezinswoning) in uw nalatenschap, in plaats van het volledige goed. Er moet dan ook maar op de helft van de waarde successierecht betaald worden. In casu is er een vrijstelling van successierecht op de gezinswoning voor het deel dat naar de langstlevende partner gaat.

U kunt in uw huwelijkscontract ook een keuzebeding voorzien. Op die manier kiest de langstlevende welke goederen uit de beperkte gemeenschap hij of zij krijgt, naargelang de wensen, behoeften en de belastingimpact op dat moment.

Bijvoorbeeld, wenst u in geval van een overlijden van uw partner de goederen die zich in het toegevoegd intern gemeenschappelijk vermogen bevinden (nl. de gezinswoning) in volle eigendom te behouden of volstaat een vruchtgebruik?

Als u de goederen in volle eigendom bij u neemt, hebt u het voordeel dat u er alleen over kunt beslissen. Beheren, verkopen, u kiest het zelf. Uw keuze kan ook wel soms nadelige fiscale gevolgen met zich meebrengen.

Bovendien is deze inbreng niet duur, want dit kan gebeuren aan een vast bedrag van 50 euro. Voor de opmaak van uw huwelijkscontract betaalt u wel extra kosten, zoals notariskosten en aktekosten.

Wanneer de niet-inbrengende partner als eerste overlijdt, erft de andere partner in principe zijn of haar eigen inbreng.  Op dat deel is erfbelasting, verschuldigd, behalve voor de gezinswoning of de eerste 75.000 euro roerend vermogen, want die zijn vrijgesteld van erfbelasting tussen echtgenoten. U kunt dit vermijden door de inbreng in de beperkte gemeenschap te doen onder een ontbindende voorwaarde van vooroverlijden van de niet-inbrengende echtgenoot.  In dat geval zouden de ingebrachte goederen successievrij kunnen terugkeren in het vermogen van de inbrengende partner. Dit is echter geen ingeburgerde planningstechniek. Het is dan ook aangewezen om dit vooraf grondig met uw notaris te bespreken. 

Bovendien kunt u de inbreng alleen ongedaan maken met akkoord van uw partner. U kunt wel bepalen dat u bij echtscheiding het ingebrachte goed mag terugnemen.

Het toegevoegd intern gemeenschappelijk vermogen biedt mogelijkheden om meer solidariteit in te bouwen tussen echtgenoten, zonder afstand te doen van het stelsel van scheiding van goederen.

Er zijn er ook nog andere technieken mogelijk zoals bijvoorbeeld een keuzelegaat of een beding van aanwas om in een stelsel van scheiding van goederen de langstlevende de mogelijkheid te geven om de gezinswoning te behouden.

Een keuzelegaat is een bepaling in een testament waardoor u de langstlevende echtgenoot de mogelijkheid geeft om te kiezen hoe hij/zij de verdeling wenst van de goederen die in de nalatenschap zitten. Voor de gezinswoning kan het interessant zijn als de langstlevende echtgenoot de mogelijkheid heeft om de woning in volle eigendom of in vruchtgebruik te houden. Rekening houdend met de vrijstelling op de gezinswoning tussen echtgenoten kan dit een mooi fiscaal voordeel opleveren. U kunt aan dit legaat eventueel een restlegaat ten voordele van uw kinderen koppelen.

Het voordeel van een testament is dat het een eenvoudige, flexibele en goedkope planningsmogelijkheid is. U kunt uw testament immers steeds eenzijdig herroepen. Dit in tegenstelling tot bepalingen in een huwelijkscontract (zoals een keuzebeding).

Een aanwasbeding is een overeenkomst tussen u en uw partner waarbij bij overlijden van de eerststervende het aandeel in bepaalde goederen die u samen bezit, bv. de gezinswoning, van u beiden, zal aanwassen of toekomen aan de langstlevende. De aanwas kan gebeuren in volle eigendom, in blote eigendom of in vruchtgebruik en kan als keuze zijn geformuleerd. Met een aanwasbeding kunt u bijgevolg vastgoed , bij uw overlijden fiscaal vriendelijk aan uw partner laten toekomen. Is aan bepaalde voorwaarden voldaan (zoals onder meer een gelijkaardige levensverwachting van beide partners, een gelijkwaardige inleg …), dan is er geen successierecht maar wel verkooprecht verschuldigd, wat soms fiscaal voordeliger is.

Een aanwasbeding voor uw gezinswoning is echter meestal fiscaal duurder dan de woning erven van uw partner (op basis van het wettelijk erfrecht of door een testament). Ook gehuwde partners die de gezinswoning via een keuzebeding verkrijgen, betalen doorgaans geen successierecht. Een aanwasbeding is wel een contract dat niet eenzijdig kan herroepen worden, in tegenstelling tot een testament.

Hebt u hierover vragen? Neem dan contact op met uw private banker of wealth manager.