Ballonvaren: als de liefde overslaat

In de queeste naar beleving en buitenlucht staat een vaart per heteluchtballon niet op ieders verlanglijstje. Toch wordt de sport steeds populairder. Het jonge ondernemerskoppel Thomas en Jolien ziet er al jaren brood in en mag sinds kort rekenen op sponsoring door KBC. Wat daarbij vooral telt, is hun passie.

Young professionals Thomas Spildooren (31) en Jolien Bouy (29) zou je op het eerste gezicht niet meteen associëren met ballonvaren. Thomas is ook als makelaar actief in de vastgoedwereld, Jolien is Business Controller bij een groot industrieel bedrijf. Toch is ballooning voor hen een onderneming waarin ze tijd, middelen en het beste van zichzelf investeren. Samen runnen ze Spildooren Ballooning, opgestart in 1994 door Jo, de vader van Thomas.

Thomas: “Nu is hij zelf niet meer actief. Zijn start was ook de start van de ballonvaart in Sint-Niklaas, dé ballonstad in Vlaanderen. Mijn vader behaalde in 1989 zijn brevet, eerst als hobby. Van beroep was hij garagist.” Zelf groeide Thomas als kind op in de ballonvaartwereld, die hem nooit meer los zou laten. “Voor mij was het één grote speeltuin”, blikt hij terug. “Naarmate ik meer mocht doen, groeide ook mijn belangstelling verder. In 2015, op mijn eenentwintigste, behaalde ik dan mijn eigen brevet. Beginnen deed ik met kleinere luchtballonnen voor één tot twee passagiers.”

Voor grotere categorieën luchtballonnen is er telkens een ander brevet, van A tot D. “D is het hoogste”, vervolgt Thomas. “Daar heb je meer dan 300 vlieguren voor nodig. Je moet ervaring op de teller hebben en alle examens en instructievluchten hebben afgelegd. Vooral met wisselende weers- en windomstandigheden kunnen omgaan, maakt het verschil. Met twee, drie knopen windsnelheid op een rustige ochtend kan iedereen vliegen.”

Partner Jolien heeft sinds juni 2025 een A-brevet en is nu ook piloot. “Ik mag voorlopig enkel privé vliegen”, knikt ze. “Voor betalende passagiers moet ik vijftig vlieguren hebben. Deze winter wil ik zeker bij behalen, zodat ik volgende zomer commercieel piloot kan zijn. Het blijft een deelactiviteit: ik ben fulltime job business controller bij Altrad.”

Jolien: (knikt) “Ik leerde Thomas kennen als passagier. Via een bon, gekregen van een vriendin. Ik had eerder nog nooit ballongevaren. Na het aperitief zijn we blijven babbelen en er bleef iets hangen. We kennen elkaar al vijf jaar en al heb ik mijn handen vol met het operationele en logistieke luik, ik ben heel blij dat ik nu ook piloot ben.”

Thomas: “We zijn eigenaar van onze vloot, met per ballon een marketingcontract voor reclame-inkomsten. Ook verzekeringstechnisch is het belangrijk dat de vloot eigendom is van Spildooren Ballooning. Een sponsor vergoedt ons voor een logo op de ballon, als gigantisch vliegend reclamebord. Anderzijds kunnen je eigen klanten, vrienden, familie en netwerkrelaties meevliegen. Het is geven en nemen: gratis plaatsen voor sponsors, die dan ook wel zorgen voor budget.”

Jolien: “Dat een sponsoringbudget fiscaal aftrekbaar is voor de sponsor, is natuurlijk mooi meegenomen.”

Thomas: “Een luchtballon gaat wel tien jaar mee, dus dat is een eenmalig investeringsbudget. Een ballon gaat langer mee dan een auto én kost minder. Dat is investeerbaar, maar je kan het als klein bedrijfje niet alleen. Daarom zijn we zo dankbaar voor sponsors zoals KBC. We mochten meedoen aan de aanbestedingsprocedure. Na een gesprek volgden er drie selectierondes en uiteindelijk werden wij eruit gepikt. De eerste vaart met onze gloednieuwe KBC-ballon was dit voorjaar.”

Thomas: “De KBC-ballon is ons spiksplinternieuwe paradepaardje. Het aantal passagiers dat mee kan is klein genoeg om iedereen aan boord persoonlijk aandacht te geven. Ideaal voor een KBC-kantoordirecteur met een select groepje klanten. Ook de netwerking achteraf, mét champagne-aperitief, werkt heel goed.”

“Families of vriendengroepen kunnen zeker ook mee met de KBC-ballon wanneer die niet wordt ingepland voor KBC, maar dat is sowieso eerder door de week. In het weekend is hij beschikbaar voor privévaarten.”

Jolien: “Aan het begin van de zomer stonden er 35 kantoren op de planning voor evenveel aparte vluchten. Dat maakte al een heel stuk van ons voorjaar goed. Heel veel kantoren uit Vlaams-Brabant en Limburg hebben gereageerd. Oost- en West-Vlaanderen kunnen nog een inhaalbeweging maken (lacht).”

Thomas: “Vroeger waren ballonnen kleiner. Mijn vader vloog in de beginjaren met twee, drie passagiers. Naar de jaren 2000 toe steeg dat naar acht of negen. De passagiersaantallen per jaar lagen rond de 500, wij hebben er 2000. We hebben nu vier commerciële luchtballonnen. Onze Altrad kan 19 personen meenemen. De Roti-Pools is goed voor twaalf personen, de KBC voor acht tot tien. En dan hebben we nog een kleine ballon voor maximum vier personen, gegeerd voor bijvoorbeeld huwelijksaanzoeken of gezinnen. Heel pakkend zijn ook vluchten die we doen voor iemand wiens laatste wens het is om eens mee te vliegen.”

Thomas: “Een ballon vliegt op basis van het lichter-dan-lucht-principe. Ik haal er even fysica bij: de Wet van Archimedes. Warm je die lucht op, dan krijg je draagkracht. Vooraf doen we de berekening: hoeveel passagiers? Wat is het gewicht per passagier? Hoeveel draagkracht hebben we dus nodig?”

Thomas: “Ongeveer een uur en maximum vijftien kilometer. Waarheen, hangt volledig af van de windrichting. We zorgen voor reservepropaan, want soms vinden we niet direct een geschikte landingsplaats. Dat is net het avontuur: je moet on the spot je plan aanpassen, ook al heb je op basis van verschillende modellen je scenario’s en landingszones bepaald. We nemen altijd een kaart mee en met een app voorspellen we onze verwachte landingsplek. Blijkt die ongunstig, dan kunnen we tijdig de koers aanpassen door een andere luchtlaag en windrichting te kiezen.”

Jolien: “Naast de iPad is er de flytac waarop richting, hoogte en snelheid te zien zijn. Op elke locatie zijn verschillende luchtlagen en airspaces. Hier in het Waasland mogen we maar tot 2500 voet stijgen, omdat we anders in de aanvliegroute van Zaventem zitten.”

Jolien: “Helder weer niet per se, maar het mag niet regenen. Anderzijds is de wind een erg complexe factor. Soms kan je ook bij harde wind opstijgen, maar dan moeten we zeker weten dat die naar de landing toe wegvalt. Soms hebben we aan de grond weinig of geen wind, maar weten we dat we op 2000 voet een stevige wind hebben waarmee we afstand kunnen afleggen. Je moet rekenen dat we door weersomstandigheden tot de helft van de vaarten moeten annuleren. Al die passagiers moeten dan wel opnieuw ingeboekt raken. Dat heeft altijd een serieuze impact: er komt heel wat logistiek bij kijken zonder dat daar iets tegenover staat.”

Thomas: “Voor 80-90 procent is het plannen, voor tien procent vliegen – maar dat vliegen is zo fantastisch dat je die planning erbij neemt.”

Thomas: “Het weer. Mensen begrijpen soms niet dat je bij 30 graden toch niet kan vliegen. Maar de windsterkte is van enorm belang. ‘s Middags vliegen kan niet wegens de thermiek. Warme lucht die opstijgt maakt de luchtballon onbestuurbaar. ‘s Morgens is de atmosfeer nog rustig en ’s avonds komt ze tot rust. Door de klimaatverandering wordt het wel moeilijker om ‘s avonds te vliegen. Daarom willen we een extra grote ballon om op minder vliegbare dagen toch dezelfde hoeveelheid passagiers te kunnen meenemen.”

Jolien: “We hebben nog een vijfde ballon: onze racer, de wedstrijdballon. Die is iets ovaler en aerodynamischer. Thomas is pas terug van het Europees kampioenschap in Oostenrijk.”

Thomas: “Team Spildooren was met vijf Belgen vertegenwoordigd, waaronder mijn broer. We zijn bij de eerste helft geëindigd, wat zeker op Europees niveau onze doelstelling was. Op Belgisch niveau eindigden we al twee keer in de top drie. We kunnen ons meten met de grote Europese landen.”

Thomas: “Albuquerque in de VS is een klassieker. Wijzelf gaan elk jaar naar Château d’Aix in Zwitserland. Echt prachtig om in de Alpen te mogen vliegen. Met die winteruitzichten is dat misschien wel de allermooiste vlucht. Net zo mooi als over een wildpark in Zuid-Afrika. Maar op de Vredefeesten in Sint-Niklaas de eerste week van september zijn we ook altijd van de partij. Aan het Belgisch kampioenschap in Vielsalm heb ik mooie herinneringen: daar behaalden we een podiumplaats. De Ardennen zijn prachtig om over te vliegen. Maar ook de uitzichten op het Waasland blijf ik fenomenaal vinden.”

Jolien: “Het is echt toegankelijk voor iedereen, letterlijk zelfs. De ballonmand van de 12-zitter heeft een deurtje. Ook met een verminderde mobiliteit stap je dus vlot aan boord. En we staan met het hele team klaar om je te helpen.”