Nieuw kantelmoment op komst
Waar staan we nu?
Trump wil tegen 6 april een deal. Na een maand oorlog is er diplomatiek overleg, maar op het terrein gaat de oorlog in alle hevigheid verder. De Straat van Hormuz is nauwelijks open.
Escalatie blijft reëel.
De VS houden vast aan een dubbel spoor van onderhandelen én militaire dreiging. Iran is streng voor wie door de Straat van Hormuz mag. Dat de Hoethi’s zich aan de zijde van Iran scharen, versterkt de onderhandelingspositie van Iran nog meer.
Gevolgen voor economie en beurs.
Dure energie en een verstoorde handel kunnen leiden tot een oplopende inflatie, terwijl de economische groei stil valt, een onaangename combinatie voor beleggers en centrale bankiers. Europa en Azië blijven het meest kwetsbaar.
Portefeuilles.
Het gewicht van aandelen blijft aan de onderkant van de neutrale zone, met een voorzichtige voorkeur voor Amerikaanse aandelen. Recent anticipeerden we op een ontspanning van het conflict door Amerikaanse banken en basismaterialen wat op te bouwen. Tegelijk zijn we alert om risico af te bouwen, als het conflict erger zou worden.
Diplomatie krijgt een kans, maar de straat van Hormuz blijft dicht
De oorlog in Iran is intussen een maand oud. Voor het eerst lijkt er weer diplomatiek overleg te zijn. Onder bemiddeling van Pakistan is het doel niet meteen een brede politieke oplossing, wel het vrijmaken van de Straat van Hormuz, omdat daar de grootste economische schade ontstaat.
Als onderdeel van het onderhandelingsspel geeft Iran selectief toegang tot de straat van Hormuz, onder de voorwaarden die het zelf oplegt. Intussen lijkt Iran ook een nieuwe troefkaart uit te spelen: de Hoethi-rebellen in Jemen sluiten zich aan in de oorlog. De Hoethi rebellen zijn in staat de toegang tot de Rode Zee af te sluiten en de westelijke olie-haven van Saudi-Arabië te bedreigen.
De Verenigde Staten houden intussen vast aan een dubbel spoor. Washington lijkt nog altijd op zoek naar een akkoord, met een elegante uitweg. Tegelijk voert het de militaire druk nog op door extra mariniers en luchtlandingstroepen aan te voeren. ‘Boots on the ground’ riskeren evenwel grote verliezen voor beide zijden, zowel militair als qua infrastructuur.
Wellicht hebben de VS nog altijd een voorkeur voor een deal, maar Iran voelt zich gesterkt omdat het de wereldeconomie in zijn greep heeft. Vraagteken blijft wat de houding van Israël is tegenover het snel beëindigen van het conflict.
Gevolgen voor economie en beurs: hogere inflatie en lagere groei
Economisch versombert het beeld. Dure energie en een verstoring van de handel drijft de inflatie op en het remt de economische groei. Europa blijft daarin kwetsbaarder dan de VS. Dure olie treft Europa hard omdat we afhankelijk zijn van de import van fossiele brandstoffen. Ook Azië blijft kwetsbaar voor een langdurige verstoring van de olie- en gastoevoer. De Amerikaanse consument voelt de hogere olieprijs, maar omdat de VS netto-exporteur zijn van fossiele brandstoffen profiteren ze ook van de hogere opbrengst. Al moet Trump misschien beginnen denken aan de tussentijdse verkiezingen begin november. Hoe verteert de consument die prijsstijgingen?
Aan de ontwikkeling van de financiële markten te zien, geloven de beleggers nog niet in een echte normalisering van het conflict. In de VS liep de 10-jaarsrente op tot 4,4%. De Duitse 10-jaarsrente steeg tot boven de 3%. Centrale banken lijken het hoofd koel te houden en zijn niet gehaast om hun beleidsrente snel te verhogen.
Op de aandelenmarkten blijft het sentiment broos. De Amerikaanse beurzen verloren terrein. De Nasdaq belandde intussen officieel in een correctie (-10%), al kon de versteviging van de dollar de verliezen voor Europese beleggers wat beperken. Europese aandelen blijven zo’n 10% onder de piek van februari.
Het moment van de waarheid nadert
We geven een scenario met een oorlog van zo’n 4 à 6 weken met geleidelijke heropening van de Straat van Hormuz een even grote kans als een scenario met een langer conflict met structureel hogere risicopremies. Maar ook het ergste scenario - een verdere (militaire) escalatie met grote fysieke schade – valt niet uit te sluiten. We kijken uit naar de deadline van 6 april die president Trump naar voor schoof.
De eerste grote vraag blijft of de Amerikaanse druk uitmondt in nieuwe (zwaardere) aanvallen, of toch weer wat ruimte laat voor diplomatie. Of verschuift president Trump de deadline opnieuw?
Een tweede cruciale trigger is de houding van Iran tijdens die diplomatieke fase. Iraanse politici lijken allesbehalve bereid zware toegevingen te doen. Dat ondersteunt vooral een scenario van langere verstoring.
Daarnaast blijft een normalisering van de prijs voor scheepvaartverzekeringen essentieel. Zonder betaalbare verzekering blijven militaire escortes en politieke beloften onvoldoende om de handel weer echt op gang te trekken door de Straat van Hormuz. De nieuwe Hoethi-dreiging bemoeilijkt mogelijks zelfs deze normalisering.
Ook de olieprijs blijft een directe graadmeter. Een blijvend hoge ruweolieprijs boven de 110 USD per vat geldt als bevestiging dat de beurzen rekening houden met een langer durende verstoring.
Tot slot blijft ook de militaire escalatie zelf een kerntrigger. Extra aanvallen op energie-installaties, strategische eilanden, nucleaire infrastructuur of verdere acties van de Hoethi’s kunnen de situatie snel doen escaleren.
We houden elk van deze 5 triggers nauwlettend in de gaten om zo onze scenario’s en waarschijnlijkheden indien nodig bij te sturen.
Wat betekent dit voor beleggers?
Voor beleggers is de belangrijkste vaststelling dat de acute paniek van de voorbije weken wel wat is afgenomen, maar dat daar geen echte normalisering voor in de plaats is gekomen. Daardoor is de kans groot dat de economische en financiële gevolgen langer blijven doorwerken dan eerder gehoopt.
We houden onze activaspreiding voorlopig ongewijzigd, met een onderweging van aandelen aan de onderkant van de neutrale zone. Binnen het aandelenluik anticipeerden we vorige week wat op een geleidelijke de-escalatie met een opbouw van Amerikaanse banken en basismaterialen.
- Als de oorlog beperkt blijft tot 4 à 6 weken, kunnen we nog meer inzetten op een conjunctuurherstel. We houden de balans in Azië in evenwicht met een overweging in Opkomend Azië die we compenseren met een onderweging in Japanse aandelen.
- Als het conflict langer duurt of de fysieke schade heel sterk oploopt bekijken we of we het risico binnen de portefeuille verder afbouwen.
We houden de situatie nauwlettend in de gaten, sturen bij wanneer nodig en houden u op de hoogte.
Hebt u hierover vragen?
Contacteer uw private banker of wealth manager.
Dit nieuwsbericht mag niet worden beschouwd als een beleggingsaanbeveling of advies.